گلوتامین، پیش‌ساز مهم پورین و پیریمیدین و نیز اسیدهای نوکلئیک بوده و یک ملکول سیگنالی مهم است که اغلب عملکردهای آنابولیکی نظیر سنتز پروتئین، رشد و تمایز سلولی را تحریک و عملکردهای کاتابولیکی نظیر تجزیه پروتئین و آپاپتوز را مهار می‌نماید. اگر مقادیر گلوتامین در عضلات کاهش یابد، تعادل آب و حفظ آن در عضله با مشکل مواجه شده و موجب از دست‌دهی حجم عضلانی خواهد شد.

حفظ هموستاز گلوتامین برای بافت‌ها خصوصا در طی بارداری و شیردهی و رشد بسیارمهم است. در طی بارداری، برداشت بالایی از گلوتامین توسط جفت همراه با سنتز گلوتامین در جفت وجود دارد که منجر به میزان بالای قابلیت دسترسی گلوتامین برای رشد جنین می‌گردد. همچنین، گلوتامین یک منبع انرژی برای تقسیم سریع سلول‌های اپیتلیال مجرای گوارش بوده که تخلیه آن در طی عفونت، استرس و التهاب منجر به آتروفی سلول‌های اپیتلیال روده و افزایش نفوذپذیری روده می‌شود. براساس مطالعات، مکمل‌یاری گلوتامین می‌تواند در درمان سندرم روده تحریک‌پذیر و اسهال مناسب باشد.

بررسی‌ها نشان داده‌اند که کاهش گلوتامین در ایجاد سارکوپنی سالمندی نقش دارد. زیرا سنتز گلوتامین در عضلات اسکلتی با افزایش سن و از دست‌دهی عضلات کاهش می‌یابد. کمبود گلوتامین، آپاپتوز سلولی را تحریک کرده که موجب شروع سارکوپنی عضلانی و مرحله التهابی خواهد شد. بنابراین، مکمل گلوتامین می‌تواند برای افزایش سنتز پروتئین و نیز درمان از دست‌دهی عضلات و کشش عضلانی یا سارکوپنی مورد استفاده قرار گیرد.

علاوه‌براین، میزان گلوتامین در گردش به طور قابل‌توجهی در بیماران مبتلا به دیابت کاهش می‌یابد. مطالعات نشان داده‌اند که گلوتامین یک استراتژی موثر برای بهبود کنترل گلیسمی، افزایش میزان GLP-1 و تحریک ترشح انسولین در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 بوده و ممکن است به عنوان یک ماده ضدچاقی و ضددیابت موثر باشد.

گلوتامین در ورزشکاران نیز که نیازشان به علت تمرین شدید بیشتر است، از اهمیت خاصی برخوردار بوده و می‌تواند از تجزیه شدن پروتئین عضلات و آتروفی عضلانی جلوگیری نماید. همچنین، گلوتامین تاثیر قدرتمندی در افزایش میزان ترشح طبیعی هورمون رشد در بدن داشته که هورمون رشد در افزایش حجم و قدرت عضلانی و نیز تشدید فرایند چربی سوزی موثر است.

علاوه‌براین، گلوتامین سیستم ایمنی بدن را تقویت کرده، در جلوگیری از عفونت و التیام سوختگی‌ها  و برای کمک به درمان افسردگی، خستگی، تحریک‌پذیری، اضطراب، بی‌خوابی موثر است. در برخی از انواع شیمی‌درمانی، سطح گلوتامین بدن کاهش می‌یابد. بنابراین گلوتامین می‌تواند از آسیب‌های ناشی از شیمی درمانی جلوگیری کرده و عمر بافت آسیب دیده را تا حدی حفظ نماید. در افراد مبتلا به ایدز نیز گلوتامین از کاهش وزن جلوگیری می‌کند.

بررسی‌ها نشان داده‌اند که مکمل‌یاری با گلوتامین منجربه تغییرات قابل‌توجه در کل توده‌چربی، افزایش توده بدون چربی، کاهش دور کمر خواهد شد. حتی در مطالعات حیوانی دریافت مکمل گلوتامین منجر به کاهش 50 درصد چربی مرکزی در رت‌ها به دنبال رژیم پرچرب گردید.

ال-کارنیتین یک ویتامین محلول در آب و یک ترکیب مشتق شده از اسیدآمینه‌های لیزین و متیونین است. ال-کارنیتین، کوفاکتور ضروری برای متابولیسم اسیدهای چرب بوده که از طریق انتقال اسیدهای چرب بلند زنجیر به داخل ماتریکس میتوکندری، در بتا‌اکسیداسیون اسیدهای چرب و تامین انرژی مورد نیاز سلول‌های بدن دخالت دارد. همچنین، ال-کارنیتین موجب افزایش متابولیسم غیراکسیداتیو گلوکز، بهبود برداشت گلوکز به واسطه انسولین به داخل سلول در افراد سالم و نیز مبتلایان به دیابت نوع 2، انتقال گلوکز به سمت ذخیره گلیکوژن در افراد سالم و نیز بهبود  مقاومت انسولین می‌شود.

علاوه‌براین، ال-کارنیتین می‌تواند توسط کاهش پراکسیداسیون لیپید، برداشت رادیکال‌های هیدروژن پراکسید و سوپراکسید، شلاته کردن یون‌های فلزی انتقالی و افزایش سیستم دفاع آنتی‌اکسیدانی اندوژنز شامل افزایش کاتالاز، سوپراکسید دسموتاز و گلوتاتیون پراکسیداز، از آسیب اکسیداتیو در بیماری‌های قلبی-عروقی جلوگیری نموده و از طریق تنظیم عملکرد اندوتلیال اثر مفیدی روی عملکرد عروق داشته باشد.

همچنین، ال-کارنیتین موجب محافظت DNA و غشای اسپرم از آسیب اکسیداتیو، افزایش حرکت، شمارش و چگالی اسپرم، حفظ مورفولوژی طبیعی و پایداری اسپرم و نیز محافظت در برابر اندومتریوز و بهبود قدرت باروری در بانوان و آقایان می‌شود.

مطالعات نشان داده است که ال-کارنیتین توسط تنظیم عملکرد سلول‌های التهابی و کاهش سیتوکین‌های التهابی مهم مانند NFKB و TNFα نقش حیاتی در کنترل بیماری‌های التهابی دارد.

در مورد اثر بخشی ال-کارنیتین در تمرینات ورزشی، در مطالعات زیادی ارتباط بین میزان ال-کارنیتین پلاسما و عضله با افزایش ظرفیت ورزشی گزارش شده است. از آنجائیکه تمرینات ورزشی موجب تخلیه ال-کارنیتین در عضلات می شود، مکمل‌یاری با ال-کارنیتین می‌تواند ظرفیت و استقامت ورزشی را افزایش داده و از تجمع لاکتات جلوگیری ‌نماید. همچنین، ذخیره گلیکوژن عضلات را حفظ نموده و اکسیداسیون چربی و نیز تبدیل چربی به انرژی را در طی ورزش بهبود می‌بخشد که به نظر می‌رسد انعکاسی از کاهش در وزن بدن باشد. علاوه‌براین، موجب سنتز پروتئین جدید و در نتیجه افزایش توده عضلانی و نیز ریکاوری بعد از ورزش می‌گردد. مکمل یاری با ال-کارنیتین می‌تواند متابولیت‌های درگیر در خستگی مانند لاکتات و نیز شاخص‌های التهاب و استرس را در عضلات کاهش دهد.  از طرف دیگر، شواهد در حال رشد نشان می دهند که ال-کارنیتین می تواند به طور مثبتی توده عضلانی را تحت تاثیر قرار داده و کاهش وابسته به سن را در عملکرد عضله برعکس کند. محتوای ال-کارنیتین عضله با افزایش سن در افراد سالم کاهش می یابد.

اسیدآمینه تائورین از متیونین و سیستئین مشتق شده که یکی از فراوان‌ترین اسیدهای آمینه در بدن می‌باشد. تائورین دارای خصوصیات آنتی‌اکسیدانی، ضدالتهابی بوده و تنظیم‌کننده اسموتیک، پایدارکننده غشا، کونژوگه‌کننده اسیدهای‌صفراوی، تنظیم‌کننده عصبی، دتوکسیفیه‌کننده و تنظیم‌کننده هموستاز کلسیم می‌باشد.:

• تائورین برای عملکرد، انقباض و استحکام عضلات بسیار ضروری است. همچنین، نقش مهمی در تنظیم کانال‌های یونی در عضلات اسکلتی داشته و می‌تواند میزان لاکتات دهیدروژناز و کراتین‌کیناز را که مارکرهای آسیب عضلانی و استرس اکسیداتیو هستند، کاهش دهد. مطالعات نشان داده است که دریافت تائورین برای ریکاوری بعد از ورزش بسیار مفید است.
• مطالعات مختلف نقش تائورین را در کنترل قند خون و عوارض مرتبط با دیابت نشان داده‌اند. شواهد حاکی از آن است که غلظت تورین در دیابت نوع 1و2 کاهش می‌یابد که ناشی از نقص بازجذب کلیوی تائورین، افزایش کلیرنس کلیوی و یا کاهش در جذب روده‌ای آن است. دریافت تائورین می‌تواند در بهبود نفروپاتی، نوروپاتی و رتینوپاتی دیابتی موثر باشد.
• تائورین دارای پتانسیل محافظتی برای سیستم قلبی-عروقی است. تائورین بواسطه تنظیم کلسیم، اسمولاریته، کاهش استرس اکسیداتیو، التهاب و نیز کاهش هموسیستئین موجب سلامت سیستم قلبی-عروقی شده و در واقع یک هدف درمانی برای بیماری‌های قلبی-عروقی است که می‌تواند از سکته، آترواسکلروزیس و فشارخون جلوگیری نماید. کمبود تائورین می‌تواند موجب کاردیومیوپاتی یا آتروفی قلب شود. همچنین، مطالعات نشان داده است که مکمل‌یاری تائورین برای کنترل فشارخون بالا و بازسازی عروق مفید است. همچنین، تائورین دارای عملکرد ضدانعقادی است که موجب مهار تجمع پلاکت‌ها خواهد شد.
• یکی از بهترین فواید مصرف مکمل تائورین، کاهش میزان کلسترول پلاسما است. این مکانیسم به طور عمده ناشی از افزایش فعالیت و بیان آنزیم سیتوکروم 7 آلفا هیدروکسیلاز1، تبدیل کلسترول به اسید صفراوی و کونژوگه شدن آنها و نیز افزایش باند شدن LDL به رسپتورهایش می‌باشد.
• تائورین دارای اثرات ضدچاقی است. نابراین مکمل تائورین می‌تواند میزن آدیپونکتین را افزایش داده و میزان حساسیت انسولین را بهبود بخشد. مطالعات مختلف نشان داده‌اند که تائورین توسط افزایش مصرف انرژی و یا افزایش بیان فاکتورهای درگیر در اکسیداسیون اسیدهای چرب، کاهش لیپوژنز و کاهش اکسیداسیون گلوکز بعد از غذا اما نه کاهش دریافت غذا در جلوگیری از چاقی موثر است.
• تائورین نقش مهمی در تنظیم سیستم عصبی، عملکرد نوروترنسمیترها، تنظیم جریان کلسیم و پایداری غشا داشته و ممکن است در بیماری‌های تحلیل برنده عصبی نظیر آلزایمر، پارکینسون و … موثر باشد.

عصاره چای سبز حاوی پلی‌فنول‌هایی نظیر فلاوونول‌ها، فلاوونوئیدها و اسید فنولیک بوده که این ترکیبات 30 درصد وزن خشک آن را تشکیل می‌دهند. بیشترین پلی‌فنول‌های چای سبز فلاوونول‌ها بوده که به نام کاتچین شناخته می‌شوند. اپی‌گالوکاتچین‌گالات (EGCG)، فراوان‌ترین کاتچین موجود در چای سبز بوده که 59 درصد کل کاتچین را شامل می‌گردد. EGCG، فعال‌ترین ترکیب بیولوژیک چای سبز است که یک ماده آنتی‌اکسیدان و ضدالتهابی بالقوه، ضدباکتری (مهار هلیکوباکترپیلوری) و ویروس (اثر مهاری روی ویروس آنفولانزا در مراحل اولیه)، ضد تجمع پلاکت (کاهش ترومبوکسان و مهار سیکلواکسیژناز) و نیز ضد آرتریت بوده و دارای اثرات محافظت کننده قلبی-عروقی، پایین آورندگی چربی‌خون، محافظت کننده عصبی، تقویت کننده سیستم ایمنی، پیشگیری‌کننده سرطان (ریه، کولون، مری، دهان، معده، روده کوچک، کلیه، پانکراس و سینه) و محافظت کننده استخوان (افزایش دانسیته املاح استخوان) می‌باشد.

خاصیت کاهش وزن: مطالعات بسیار زیادی نشان داده‌اند که مصرف چای سبز و عصاره آن موجب کاهش وزن می‌شود. به‌نظر می‌رسد که EGCG  موجب افزایش ترموژنز  بعد از غذا، اکسیداسیون چربی‌ها، کاهش جذب چربی و تغییرات در اشتها شده و در نتیجه در کاهش چربی بدن و چاقی موثر است. همچنین، کاتچین‌های چای سبز رشد سلول‌های چربی را از طریق کاهش بیان ژن اسیدچرب سنتاز و نیز سرکوب لیپوژنز مهار می‌کنند. علاوه‌براین، چای سبز دارای اثرات ضدالتهابی بوده و باعث افزایش تولید سیتوکین‌های ضدالتهابی مانند اینترلوکین 10، تنظیم سیگنالینگ و سنتز اینترلوکین6 و کاهش بسیاری از کموکین‌ها و سیتوکین‌های پیش‌التهابی مانند TNFα، IL-1α, IL-1β, IL-6, IL-8،  INF-y، CRP می‌شود. بنابراین از طریق کاهش التهاب در کاهش چاقی که یک بیماری التهابی است موثر می‌باشد.

خاصیت سلامت سیستم قلبی-عروقی: اعتقاد بر این است که EGCG می‌تواند یک ماده درمانی موثر در مقابل بیماری‌های قلبی و در نتیجه حفظ سلامت قلب باشد که مهمترین مکانیسم‌های اثر محافظتی آن شامل افزایش تولید نیتریک اکساید بواسطه فعال کردن نیتریک اکساید سنتاز در سلولهای اندوتلیال و در نتیجه اتساع عروق، مهار مسیر سیگنالینگ آپوپتوز، کاهش استرس اکسیداتیو (برداشت رادیکالهای آزاد و القای آنزیم‌های آنتی‌اکسیدان)، مهار مسیرهای التهاب، کاهش اکسیداسیون LDL و نیز کاهش فشار خون می‌باشد.

یافته های جدید در حال تحقیق:

خاصیت پایین‌آورندگی قند خون :مطالعات بسیاری نشان داده‌اند مصرف چای سبز با کاهش شیوع دیابت، کاهش مقاومت انسولین و بهبود کنترل گلیسمیک در دیابت نوع 2 مرتبط است. در حقیقت،  EGCG موجود در چای سبز دارای فعالیت شبیه انسولین بوده و موجب افزایش و تقلید عملکرد انسولین می‌شود. به‌نظر می‌ر‌سد که EGCG می‌تواند بیان ژن و پروتئین فاکتور هسته‌ای کبد ( HNF-4α) را کاهش دهد و ازآنجائیکه انسولین نیز بیان این پروتئین را کاهش می‌دهد، بنابراین گفته می‌شود که EGCG  می‌تواند عملکرد انسولین را تقلید کند. مکانیسم‌های دیگر اثر چای سبز در کنترل قند خون این است که EGCG می‌تواند برداشت روده‌ای گلوکز توسط انتقال دهنده  SGLT1را مهار کرده و موجب کنترل قند خون گردد. همچنین، باعث افزایش فسفریلاسیون تیروزین موجود در رسپتورهای انسولین و سوبسترای رسپتور انسولین شده و نیز بیان ژن آنزیم گلوکونئوژنز را کاهش می‌دهد. علاوه‌براین، موجب افزایش ورود گلوکز به داخل سلول‌ها به‌واسطه افزایش GLUT4 و نیز افزایش سنتز گلیکوژن عضله می‌گردد. در نهایت به‌واسطه مهار فعالیت آلفاگلوکوزیداز و نیز SGLT1 و SGLP2 باعث بهبود قند خون 2ساعته بعد از غذا خواهد شد.

خاصیت کاهش چربی خون :مطالعات بسیاری نشان داده‌اند که چای سبز و کاتچین‌های آن می‌توانند موجب کاهش کلسترول تام و LDL-کلسترول شوند، اما روی تری‌گلیسرید و HDL-کلسترول اثری ندارند. به‌نظر می‌رسد که EGCG می‌تواند جذب کلسترول رژیم را در روده کوچک (خصوصا اگر مکمل با غذا دریافت شود) کاهش داده و نیز موجب کاهش دریافت غذا گردد که از این طریق در کاهش چربی خون موثر است.

خاصیت سلامت دهان-دندان :EGCG باعث مهار چسبیدن باکتری‌ها به دندان، کاهش تشکیل بیوفیلم و مهار توانایی باکتری‌ها برای تولید محیط اسیدی می‌گردد. بنابراین EGCG می‌تواند از طریق فعالیت ضدمیکروبی و ضدالتهابی خود باعث سلامت دهان، کاهش عفونت لثه و پوسیدگی دندان شود.